I can understand .... हे म्हणणं किती सोपं असतं
नाही ... But I must say, No! you never understand .... त्या व्यक्तीला
काय फील होतं, काय वाटतं हे तुम्हाला कधीच कळणार नाही ... जोपर्यंत तुम्ही त्या परिस्थितीतून जात नाही ... किंवा कधी तुम्ही त्या परिस्थितीतून गेला नाहीत ... म्हणनं खूप सोपं
असतं ... त्या परिस्थितीत जगणं अवघड असतं...
"मी समजू शकते तू कोणत्या परिस्थितीतून जातोयस/जातेयस..." हे शब्द बोलणं जगातील सगळ्यात सोपी गोष्ट आहे. पण खरं सांगू का? नाही! तुम्हाला कधीच समजू शकत नाही.
समोरच्या व्यक्तीला काय फील होतंय, तिच्या मनाची काय घालमेल सुरू आहे, हे तुम्ही कधीच १००% अनुभवू शकत नाही—जोपर्यंत तुम्ही स्वतः कधी त्या काट्यांच्या वाटेवरून चालला नाहीत, किंवा जोपर्यंत तुम्ही स्वतः त्या परिस्थितीतून जात नाही. समोरच्याच्या दुःखावर सहानुभूतीची फुंकर घालणं सोपं असतं, पण त्या परिस्थितीत रोज मरण सोसून जगणं खूप अवघड असतं.
आज प्रत्येक जण दुसऱ्याच्या आयुष्याकडे पाहून जज करतो, पण पाठीवर असलेल्या जखमा कोणालाच दिसत नाहीत. जर तुम्हाला वाटत असेल की तुम्ही समोरच्याची वेदना ओळखलीये, तर स्वतःला हे काही प्रश्न विचारून बघा...
तुमच्या आयुष्यात हे कधी घडलंय का?
लहानपणापासूनच घरात किंवा नात्यातल्या आपल्याच एखाद्या हुशार, यशस्वी भाऊ किंवा बहिणीसोबत तुमची सतत तुलना केली गेलीये का? "बघ तो कसा आहे आणि तू कसा/कशी आहेस," हे टोमणे ऐकून स्वतःच्या अस्तित्वावर शंका आलीये का?
उन्हाळ्यात ती एक रुपयाची 'पेप्सीकोला' खाण्यासाठी किंवा छोट्याशा हट्टासाठी घरातून मार खाल्लाय का?
शाळेत कधी कॉपी करताना पकडले गेलाय का आणि त्यानंतर मनात बसलेली ती भीती अनुभवलीये का? कधी परीक्षेत नापास होऊन जगाला तोंड कसं दाखवायचं, या विवंचनेत रात्र काढलीये का?
कॉलेजमध्ये असताना कधी 'वायडी' (Year Down) किंवा 'एटीकेटी' (ATKT) लागलीये का? जेव्हा मित्र पुढे जातात आणि आपण तिथेच थांबतो, ते अपयश पचवलंय का?
आपल्या जिवापाड आवडणाऱ्या क्रशला दुसऱ्या कोणासोबत तरी हसताना, आनंदात बघून काळजात उमटलेली ती तीव्र कळ अनुभवलीये का?
रात्रीचा दिवस करून अभ्यास केल्यावर, केवळ 'एका टक्क्यावरून' किंवा अर्ध्या मार्कावरून मेरिट लिस्टमध्ये नाव येता येता राहून गेलंय का? त्या एका टक्क्याने हिरावून घेतलेली स्वप्नं पाहिलीत का?
ज्यांनी हे दिवस पाहिले नाहीत, ज्यांनी या अपयशाच्या, अपमानाच्या आणि रिजेक्शनच्या पायऱ्या चढल्या नाहीत, ते जेव्हा सहज म्हणतात ना—"इट्स ओके, आय कॅन अंडरस्टँड," तेव्हा हसावं की रडावं तेच कळत नाही.
प्रत्येकाची लढाई वेगळी असते. वरून हसणारा माणूस आतून किती तुकड्यांमध्ये विखुरलाय, हे फक्त त्याला आणि त्यालाच ठाऊक असतं. म्हणूनच, कोणाच्याही परिस्थितीवर सहज भाष्य करण्यापूर्वी एकदा विचार करा. कारण म्हणणं खूप सोपं असतं... त्या परिस्थितीत स्वतःला जिवंत ठेवून जगणं खूप अवघड असतं.
