गोव्याच्या समुद्रकिनाऱ्यावरील अनोखा सस्पेन्स! ‘प्रितम अँड पेड्रो’मध्ये दिसणार अर्षद वारसी आणि राजकुमार हिराणींच्या मुलाची जुगलबंदी

 

कथेची सुरुवात एका रात्री बुरखा घालून ४ जन ATM लूटतात आणि एका साध्या हरवलेल्या टेपरेकॉर्डरच्या तक्रारीपासून होते, ज्यामध्ये प्रीतमच्या (वीर हिरानी) आजीच्या आवाजातील शेवटचे गाणे रेकॉर्ड केलेले असते. दुसरीकडे, ओल्ड-स्कूल पद्धतीचा पोलीस अधिकारी पेड्रो गोन्साल्विस (अर्शद वारसी) एका चुकीमुळे सायबर सेलमध्ये बदली/पनिशमेन्ट पोस्टिंग  होऊन येतो. जेव्हा एका हाय-प्रोफाईल मंत्र्याच्या मुलाचे अपहरण होते, तेव्हा पेड्रो आणि प्रीतम (डेटा व्हर्सेस दंडा) एकत्र येतात. सायबर क्राईम, डार्क वेब, हॅकिंग आणि 'ब्लू व्हेल' सारख्या ऑनलाईन गेम्सच्या जाळ्यात अडकलेली ही कथा प्रेक्षकांना शेवटपर्यंत खिळवून ठेवते.

 

अर्शद वारसी (पेड्रो) एका रागीट, टेक्नॉलॉजी न कळणाऱ्या पण फिल्डवर हुशार असलेल्या गोवन पोलिसाच्या भूमिकेत अर्शद वारसीने कमाल केली आहे. त्याची कॉमिक टाइमिंग आणि डायलॉग डिलिव्हरी सिरीजचा मुख्य कणा आहे. राजकुमार हिरानींचा मुलगा वीर हिरानी(प्रीतम) याने या सीरीजमधून पदार्पण केले आहे. एका शांत, अंतर्मुख आणि हुशार हॅकरच्या भूमिकेत तो अत्यंत नैसर्गिक वाटला आहे. अर्शद वारसीसारख्या दिग्गज अभिनेत्यासोबत स्क्रीन शेअर करताना त्याचा आत्मविश्वास वाखाणण्याजोगा आहे. नकारात्मक भूमिकेत विक्रांत मॅसी (मार्टिन) आणि बोमन इराणी व मोना सिंग यांचे कामही नेहमीप्रमाणे उत्तम झाले आहे.  

राजकुमार हिरानी यांनी ही वेब सिरिज 'हिडन फाइल्स' या अमित दुबे यांच्या पुस्तकावरून प्रेरित होऊन लिहिली आहे. हिरानींची सिग्नेचर स्टाईल म्हणजेच गंभीर विषयातही एमोशन्स आणि हलकी-फुलकी कॉमेडी गुंफणे, इथेही यशस्वी झाले आहे. दिग्दर्शक अविनाश अरुण यांनी गोव्याची पार्श्वभूमी आणि सायबर क्राईमचे तांत्रिक विश्व अतिशय वास्तववादी पद्धतीने पडद्यावर मांडले आहे.

६ भागांची ही मिनी-सीरीज एकूण ३ तासांची असून ती कुठेही रेंगाळत नाही. एका बैठकीत संपवावी अशीच ही सिरीज आहे. शेवटच्या भागातील आजीचे गाणे केवळ कथेला पूर्ण करत नाही, तर प्रेक्षकांच्या डोळ्यात पाणी आणून एक गोड अनुभूती देऊन जाते.  सायबर क्राईमवर आधारित असूनही, यात अनावश्यक हिंसाचार किंवा अश्लीलता नाही, त्यामुळे ती कुटुंबासोबत पाहता येते.

 

'प्रीतम अँड पेड्रो' हा सस्पेंस, थ्रिलर, हॅकिंग आणि निखळ मनोरंजनाचा एक उत्तम मेळ आहे. जर तुम्हाला मुन्नाभाई किंवा ३ इडियट्स सारखा भावनिक टच असलेला आणि खिळवून ठेवणारा सायबर ड्रामा पाहायचा असेल, तर जियोहॉटस्टारवर ही सीरीज नक्कीच चुकवू नका!

 

#PritamAndPedro #PritamAndPedroBlog #TeamPritamAndPedro 

#PritamAndPedroAdventures #MeetPritamAndPedro #TravelDuo #AdventureAwaits #WanderlustDuo #LifestyleBloggers #ExploringTogether #OurNextChapter #jiohotstar

I can understand ....

I can understand .... हे म्हणणं किती सोपं असतं नाही ... But I must say, No! you never understand .... त्या व्यक्तीला काय फील होतं, काय वाटतं हे तुम्हाला कधीच कळणार नाही ... जोपर्यंत तुम्ही त्या परिस्थितीतून जात नाही ... किंवा कधी तुम्ही त्या परिस्थितीतून गेला नाहीत ... म्हणनं खूप सोपं असतं ... त्या परिस्थितीत जगणं अवघड असतं...

"मी समजू शकते तू कोणत्या परिस्थितीतून जातोयस/जातेयस..." हे शब्द बोलणं जगातील सगळ्यात सोपी गोष्ट आहे. पण खरं सांगू का? नाही! तुम्हाला कधीच समजू शकत नाही.

समोरच्या व्यक्तीला काय फील होतंय, तिच्या मनाची काय घालमेल सुरू आहे, हे तुम्ही कधीच १००% अनुभवू शकत नाही—जोपर्यंत तुम्ही स्वतः कधी त्या काट्यांच्या वाटेवरून चालला नाहीत, किंवा जोपर्यंत तुम्ही स्वतः त्या परिस्थितीतून जात नाही. समोरच्याच्या दुःखावर सहानुभूतीची फुंकर घालणं सोपं असतं, पण त्या परिस्थितीत रोज मरण सोसून जगणं खूप अवघड असतं.

आज प्रत्येक जण दुसऱ्याच्या आयुष्याकडे पाहून जज करतो, पण पाठीवर असलेल्या जखमा कोणालाच दिसत नाहीत. जर तुम्हाला वाटत असेल की तुम्ही समोरच्याची वेदना ओळखलीये, तर स्वतःला हे काही प्रश्न विचारून बघा...

तुमच्या आयुष्यात हे कधी घडलंय का?

लहानपणापासूनच घरात किंवा नात्यातल्या आपल्याच एखाद्या हुशार, यशस्वी भाऊ किंवा बहिणीसोबत तुमची सतत तुलना केली गेलीये का? "बघ तो कसा आहे आणि तू कसा/कशी आहेस," हे टोमणे ऐकून स्वतःच्या अस्तित्वावर शंका आलीये का?

 उन्हाळ्यात ती एक रुपयाची 'पेप्सीकोला' खाण्यासाठी किंवा छोट्याशा हट्टासाठी घरातून मार खाल्लाय का?

शाळेत कधी कॉपी करताना पकडले गेलाय का आणि त्यानंतर मनात बसलेली ती भीती अनुभवलीये का? कधी परीक्षेत नापास होऊन जगाला तोंड कसं दाखवायचं, या विवंचनेत रात्र काढलीये का?

कॉलेजमध्ये असताना कधी 'वायडी' (Year Down) किंवा 'एटीकेटी' (ATKT) लागलीये का? जेव्हा मित्र पुढे जातात आणि आपण तिथेच थांबतो, ते अपयश पचवलंय का?

आपल्या जिवापाड आवडणाऱ्या क्रशला दुसऱ्या कोणासोबत तरी हसताना, आनंदात बघून काळजात उमटलेली ती तीव्र कळ अनुभवलीये का?

रात्रीचा दिवस करून अभ्यास केल्यावर, केवळ 'एका टक्क्यावरून' किंवा अर्ध्या मार्कावरून मेरिट लिस्टमध्ये नाव येता येता राहून गेलंय का? त्या एका टक्क्याने हिरावून घेतलेली स्वप्नं पाहिलीत का?

ज्यांनी हे दिवस पाहिले नाहीत, ज्यांनी या अपयशाच्या, अपमानाच्या आणि रिजेक्शनच्या पायऱ्या चढल्या नाहीत, ते जेव्हा सहज म्हणतात ना—"इट्स ओके, आय कॅन अंडरस्टँड," तेव्हा हसावं की रडावं तेच कळत नाही.

प्रत्येकाची लढाई वेगळी असते. वरून हसणारा माणूस आतून किती तुकड्यांमध्ये विखुरलाय, हे फक्त त्याला आणि त्यालाच ठाऊक असतं. म्हणूनच, कोणाच्याही परिस्थितीवर सहज भाष्य करण्यापूर्वी एकदा विचार करा. कारण म्हणणं खूप सोपं असतं... त्या परिस्थितीत स्वतःला जिवंत ठेवून जगणं खूप अवघड असतं.

भगवद्गीता आणि आजचे जीवन: तुमची ऊर्जा योग्य दिशेला कशी वळवाल? नियंत्रणात नसलेल्या गोष्टींचा विचार कधी थांबवणार?

कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन। मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥ (श्रीमद्भगवद्गीता 2.47)

महाभारताच्या युद्धभूमीत जेव्हा अर्जुन संभ्रमात पडला, शस्त्र टाकून बसला, तेव्हा भगवान श्रीकृष्णाने त्याला ‘श्रीमद्भगवद्गीता’ सांगितली. श्रीकृष्णाने अर्जुनाला वारंवार एकच गोष्ट समजावली – "तुझा अधिकार फक्त कर्मावर आहे, फळावर नाही." याचाच सोपा अर्थ असा की, आपली संपूर्ण शक्ती आणि ऊर्जा अशा गोष्टींवर लावा, ज्यांच्यावर तुमचा खरोखर प्रभाव पडू शकतो.

 आजच्या धावपळीच्या आणि मानसिक तणावाच्या युगात श्रीकृष्णाचा हा उपदेश आपल्यासाठी एक अत्यंत महत्त्वाचा जीवनपाठ आहे. आपण आपली ऊर्जा कुठे वाया घालवतो? आपल्याकडे मर्यादित ऊर्जा आणि वेळ आहे, पण आपण नकळतपणे ती अशा गोष्टींवर खर्च करतो ज्या आपल्या नियंत्रणात अजिबात नसतात.

जरा विचार करा, आपण दिवसभरात किती वेळा या गोष्टींचा विचार करतो: 

• लोक आपल्याबद्दल काय विचार करतात?
• भूतकाळात कोणीतरी आपल्यासोबत वाईट का वागले?
• इतर लोक आपल्यापेक्षा पुढे का निघून गेले?
• ज्या गोष्टी घडून गेल्या, त्या तशा का घडल्या?

या अशा निरर्थक गोष्टींवर सतत विचार करत राहिल्याने आपली मानसिक ऊर्जा पूर्णपणे संपून जाते. वाईट गोष्ट म्हणजे, इतका विचार करूनही परिस्थितीमध्ये तीळमात्र बदल होत नाही. ऊर्जेचा योग्य वापर कसा करायचा ?  नियंत्रणात काय आहे? श्रीकृष्ण सांगतात की, परिस्थिती बदलण्यापेक्षा स्वतःच्या कर्मावर लक्ष केंद्रित करणे कधीही श्रेयस्कर. ज्या गोष्टी आपण बदलू शकत नाही, त्या स्वीकारणे आणि ज्या गोष्टी आपल्या हातात आहेत, तिथे आपले १००% देणे हीच खरी बुद्धिमत्ता आहे. 

तुमची ऊर्जा खालील गोष्टींवर खर्च करा: 

• स्वतःचे शिकणे आणि प्रगती: नवीन कौशल्ये आत्मसात करा, ज्ञान मिळवा. 
• कठोर परिश्रम: तुमच्या ध्येयासाठी सातत्याने प्रयत्न करत राहा. 
• स्वतःचे वर्तन सुधारणे: इतरांना बदलण्यापेक्षा स्वतःचे विचार आणि स्वभाव अधिक सकारात्मक बनवा. 
• पुढचे पाऊल: भूतकाळात अडकण्याऐवजी 'आता पुढे काय करायचे?' यावर लक्ष केंद्रित करा.

आजपासून हा नियम अंगीकारा! आयुष्यात शांतता आणि यश मिळवायचे असेल, तर आजपासूनच स्वतःला एक मंत्र द्या. "जिथे माझे नियंत्रण नाही, तिथे मी माझी ऊर्जा वाया घालवणार नाही. आणि जिथे माझे प्रयत्न कामी येऊ शकतात, तिथे मी माझे पूर्ण लक्ष केंद्रित करेन." जेव्हा तुम्ही हा दृष्टिकोन स्वीकारता, तेव्हा तक्रारी आणि निराशा संपते आणि खऱ्या विकासाला सुरुवात होते. 

नेहमी लक्षात ठेवा, तुमची ऊर्जा मर्यादित आणि मौल्यवान आहे. ती तक्रारी करण्यात, इतरांचा हेवा करण्यात किंवा भूतकाळाचा शोक करण्यात वाया घालवू नका. ती ऊर्जा स्वतःच्या विकासासाठी आणि योग्य कर्मासाठी वापरा. आपली ऊर्जा योग्य ठिकाणी वापरणे, हाच सुखी आणि यशस्वी जीवनाचा खरा मार्ग आहे. 

शेवटी काय लाईफ एकदाच मिळते, आणि ज्या गोष्टीने आनंद मिळेल ती गोष्ट तर नक्कीच केली पाहिजे. नाही का ? 

कसा वाटला हा सुखी आणि यशस्वी जीवनाचा मार्ग ?? तुम्ही सुखी आणि यशस्वी जीवना साठी कोणता मार्ग अवलंबता ?? 

आयुष्यात सकारात्मकता आणि आनंद आणण्याचे 7 सोपे रहस्य

आयुष्य कधीच सरळमार्गी नसते. आपण सर्वचजण अशा क्षणांना नेहमी सामोरे जातो जे आपली परीक्षा घेतात, जस की नोकरी जाणे, नातं तुटणे, आरोग्याच्या समस्या किंवा भविष्याबद्दलची अनिश्चितता. अशा वेळी हरल्यासारखं, थकून गेल्यासारखं आणि हरवल्यासारखं वाटणं अगदीच स्वाभाविक आणि नैसर्गिक आहे. पण आयुष्यात सकारात्मक राहणं म्हणजे सगळं ठीक असल्याचं भासवणं नाही तर कठीण काळातही आशा, धैर्य आणि शांतता शोधणं हे आहे. कठीण काळात आयुष्यात सकारात्मक राहण्यासाठी आणि आनंदी जीवन जगण्यासाठी काही सकारात्मक गोष्टी आपण अमलात आणू शकतो जसे की ..

1. ज्या गोष्टी आपल्या नियंत्रणात नाही त्या स्वीकारणे  

कोणत्याही गोष्टीत शांततेकडे जाण्याचे पहिले  पाऊल म्हणजे स्वीकार. आनंदी जीवन जगण्यासाठी आलेल्या प्रत्येक परिस्थितिचा आनंदाने स्वीकार करणे. जेव्हा आपण नियंत्रणात नसलेल्या गोष्टींशी लढणं थांबवतो, तेव्हा आपण आपली ऊर्जा त्या गोष्टींवर केंद्रित करू शकतो जे आपण बदलू शकतो. जॉर्ज ऑरवेल म्हणतात “आनंद फक्त स्वीकारामध्येच अस्तित्वात असतो.” 

“हे माझ्याच बाबतीत का घडलं?” असं विचारण्याऐवजी, “मी यातून काय शिकू शकतो?” असं विचारा. या छोट्याशा विचारातील बदलामुळे तुमचा दृष्टिकोन पूर्णपणे नक्कीच बदलू शकतो.   

2. मन मोकळं करायला शिका

भावना दाबून ठेवणं मनुष्याला नेहमी अधिक जड बनवतं. आपल्या भावना विश्वासू व्यक्तीशी, जीवनसाथी, एखादा जवळचा मित्र-मैत्रीण, आई-वडील, भाऊ-बहीण यांच्या सोबत बोलून मन मोकळं करू शकता. यामुळे मनावरील ओझं नक्कीच हलकं होईल. मन मोकळं करणं म्हणजे आपल्या भावनांना शब्द देणं आणि ते योग्य व्यक्तीसमोर करणं खूप गरजेचं असतं.

जर आपल्याला बोलायला मन मोकळ करायला कोणीच नसेल तर आपण आरशासमोर स्वतःशी बोलून मन मोकळ करू शकतो. जर तसेही करू शकलो नाही तर एक डायरी घेऊन त्यात लिहिल्याने मन हलकं होईल आणि विचार अधिक स्पष्ट होतील. कधी कधी आपल्या सारख्याच अनुभवातून गेलेल्या लोकांशी बोलणंही मदत करतं. त्यांनी जे अनुभवलं आहे तेच लोक आपल दु:ख समजू शकतात. तज्ज्ञ व्यक्ती, ईश्वर, गुरु, निसर्ग, प्रार्थना, ध्यान या गोष्टी देखील मदत करू शकतात. आपल्या संघर्षांविषयी बोलणं आपल्याला  कमजोर बनवत नाही, तर ते आपल्याला मानवी बनवतं.

 3.  वर्तमान क्षणावर लक्ष केंद्रित करा

आपण भूतकाळ आठवून किंवा भविष्याची भीती बाळगूनच जास्त चिंताग्रस्त होतो. Mindfulness म्हणजे फक्त “आत्ता” या क्षणात राहणं,  हे मन शांत ठेवण्यास मदत करतं.

एक साधा उपाय करून पाहा: एक दीर्घ श्वास घ्या. आजूबाजूच्या आवाजांकडे, रंगांकडे, सुगंधांकडे लक्ष द्या. स्वतःला आठवा “मी आत्ता सुरक्षित आहे.” दररोज काही मिनिटे अशी जाणीवपूर्वक विश्रांती घेतली तरी मनात स्पष्टता आणि शांती निर्माण होते.

4.  नेहमी मिळालेल्या प्रत्येक गोष्टीबद्दल आभारी/कृतज्ञ राहणं  

दररोज कृतज्ञतेचा सराव केल्याने ताण कमी होतो, मन शांत राहतं आणि आयुष्यात समाधान वाढतं. कृतज्ञता म्हणजे काहीतरी मिळालं म्हणून आनंदी होणं नाही, तर आनंदी असल्यामुळे मिळालेल्या प्रत्येक गोष्टीबद्दल आभारी राहणं आहे. दररोज काही क्षण मनापासून “धन्यवाद” म्हणा. स्वतःला, जीवनाला, आणि त्या छोट्या क्षणांना जे तुम्हाला नेहमी आनंदी बनवत. असे केल्याने जीवन हळूहळू अधिक सुंदर वाटू लागेल. आभार मानल्याने  तुमचं लक्ष काय नाही यावरून काय आहे याकडे वळवते.

दररोज तीन छोट्या गोष्टी लिहा ज्याबद्दल तुम्ही आभारी आहात जसं एखादं प्रेमळ शब्द, सुंदर सूर्यास्त, गरम चहाचा कप, कुणी मदत केली, हसवलं, अमूल्य  वेळ दिला. दिवसाच्या शेवटी डोळे बंद करा आणि विचार करा  “आज मला काय मिळालं?” त्यांना मनापासून धन्यवाद द्या.

5.  मनात सकारात्मकता भरा

आपण काय ऐकतो, पाहतो आणि वाचतो त्याचा थेट परिणाम आपल्या मनावर होतो. प्रेरणादायी पॉडकास्ट ऐका. जेवढी चांगली पुस्तके मिळतील तेवढी वाचा. भीती किंवा नकारात्मकता पसरवणाऱ्यांऐवजी सकारात्मक विचार पसरवणाऱ्यांना फॉलो करा. ऑनलाइन आणि ऑफलाइन दोन्हीकडे स्वतःला उभारी देणाऱ्या वातावरणात ठेवायला शिका.

 6.  नेहमी स्वतःची काळजी घ्या

आयुष्यात आपल्या सगळ्यात जवळची आणि महत्वाची व्यक्ति कोणी असेल तर ती म्हणजे आपण स्वत: आणि कठीण काळात self-care म्हणजे स्वार्थीपणा नसून ती गरज असते.

पुरेशी झोप घ्या. पौष्टिक अन्न खा. थोडं चालायला जा किंवा हलका व्यायाम करा. अपराधी वाटू न देता विश्रांती घ्या.जेव्हा शरीर चांगलं वाटतं, तेव्हा मनाला लढण्याची ताकद मिळते.

7.  हे ही दिवस निघून जातील यावर विश्वास ठेवा

कोणतेही वादळ कायमस्वरूपी राहत नाही. प्रत्येक कठीण काळानंतर प्रकाश येतच असतो. आत्तापर्यंत तुम्ही तुमच्या प्रत्येक कठीण दिवसातून बाहेर पडलात हेच तुमच्या शक्तीचा पुरावा  आहे. म्हणून, थोडं थांबा विश्वास ठेवा आणि स्वतःला आठवा हा क्षण तात्पुरता आहे, पण तुमचं धैर्य कायमचं आहे. 

कठीण काळात सकारात्मक राहणं म्हणजे वेदना नाकारणं नाही तर वेदनेच्या मधेही आशा निवडणं आहे. जीवन परिपूर्ण नसतं, पण तरीही त्यात हसण्याची हजारो कारणं असतात.

#कृतज्ञता#सकारात्मकविचार #आनंद #मनशांती #MotivationMarathi #LifeLessons #SelfGrowth #कृतज्ञतेचासराव #positive_thinking #marathi, #आनंद #gratitude #आनंदी_जीवनाचे_रहस्य #happiness_tips #मानसिक_शांतीचे_रहस्य #self_improvement  

 

 

'लापता लेडीज' (2024) - घुंघटमागची नवी भरारी.. हसवता हसवता डोळ्यात अंजन घालणारा चित्रपट..

Laapataa Ladies Review in Marathi: 'लापता लेडीज' चित्रपट का पाहावा आणि का नाही?

किरण राव दिग्दर्शित 'लापता लेडीज' (2024) हा चित्रपट म्हणजे भारतीय चित्रपटसृष्टीतील एक नितांत सुंदर आणि विचार करायला लावणारी कलाकृती आहे. २००१ मधील ग्रामीण भारताच्या पार्श्वभूमीवर आधारलेली ही कथा, ट्रेन प्रवासादरम्यान घुंघट (पदर) मुळे चुकून अदलाबदल झालेल्या दोन नववधूंच्या (फूल आणि जया) अवतीभवती फिरते. ही साधी वाटणारी कथा पुढे स्त्री सशक्तीकरण, पितृसत्ताक पद्धत आणि स्वतःची ओळख शोधण्याचा एक रंजक प्रवास बनते.

 

चित्रपट का पाहावा? (Why to Watch)

उत्कृष्ट आणि वास्तववादी कथा आहे.  चित्रपटाची ताकद त्याच्या साधेपणात आहे. कोणताही बडेजाव न करता, ग्रामीण भागातील हुंडाबळी, महिलांचे शिक्षण आणि त्यांच्या हक्कांवर अत्यंत हलक्या-फुलक्या आणि उपरोधात्मक/सटायर पद्धतीने भाष्य केले आहे.

 

नितांशी गोयल (फूल), प्रतिभा रंता (जया), स्पर्श श्रीवास्तव (दीपक) आणि छाया कदम (मंजू माई) या सर्वच कलाकारांनी अप्रतिम काम केले आहे. विशेषतः पोलीस इन्स्पेक्टरच्या भूमिकेतील रवी किशन यांनी आपल्या संवादांनी आणि अभिनयाने चित्रपटात जीव ओतला आहे.

 

प्रबोधन पण रंजकपणे मांडले आहे. चित्रपट कुठेही कंटाळवाणा किंवा उपदेश देणारा वाटत नाही. यात दाखवलेला विनोद अतिशय निखळ आणि कौटुंबिक आहे. मंजू माईच्या चहाच्या टपरीवरील प्रसंग स्त्रीच्या स्वावलंबनावर मोलाचा संदेश देऊन जातात.

 

 चित्रपट का पाहू नये? (Why NOT to Watch)

जर तुम्हाला हाय-व्होल्टेज ॲक्शन, थ्रिलर किंवा खूप वेगवान चित्रपट आवडत असतील, तर कदाचित या चित्रपटाची संथ गती तुम्हाला काही ठिकाणी कंटाळवाणी वाटू शकते. भडक ड्रामाचा अभाव आहे. व्यावसायिक सिनेमांमध्ये असतो तसा मोठा सस्पेन्स, मारामारी किंवा ग्लॅमरस गाणी यात नाहीत. ही एक अतिशय जमिनीवरची आणि साधी कथा आहे. काल्पनिक वाटणारे काही प्रसंग चित्रपटल आहेत. रेल्वे स्टेशनवर फूलला मिळणारा काही लोकांचा पाठिंबा किंवा जयाचे पोलीस ठाण्यातील प्रसंग थोडे जास्त आदर्शवादी वाटू शकतात, जे कदाचित प्रत्यक्ष आयुष्यात तितके सहज घडत नाहीत.

 

राम संपत यांनी या चित्रपटाला संगीत दिले असून, गाणी कथेला अधिक सुंदर बनवतात. यात प्रामुख्याने #'सजनी' नक्कीच ऐकण्यासारखे आहे. #अरिजित सिंगच्या आवाजातील हे रोमँटिक गाणे प्रचंड गाजले आहे. विरहाची आणि प्रेमाची भावना व्यक्त करणारे हे गाणे मनाला शांतता देते. #'धीमे धीमे' श्रेया घोशाल यांनी गायलेले हे गाणे एका नवविवाहित मुलीच्या मनातील भावना आणि ग्रामीण जीवनाचा संथपणा अतिशय गोड आवाजात मांडते. सुखविंदर सिंग यांच्या ऊर्जेने भरलेले #'डाऊटवा' हे गाणे चित्रपटातील गोंधळ आणि संशयाची परिस्थिती मजेदार पद्धतीने सादर करते.

 

थोडक्यात सांगायचे तर, 'लापता लेडीज' हा संपूर्ण कुटुंबासोबत एकत्र बसून पाहण्यासारखा, चेहऱ्यावर हसू आणि मनात एक चांगला विचार सोडून जाणारा नितांतसुंदर चित्रपट आहे. 

#LaapataaLadies#LaapataLadies#LostLadies #LaapataaLadiesOnNetflix#KiranRao#AamirKhanProductions #Sajni #SajniRe #OSajniRe #ArijitSingh #RamSampath #Doubtwa #NitanshiGoel (Phool) #PratibhaRanta (Jaya / Pushpa)#SparshShrivastava (Deepak) #RaviKishan (Inspector Shyam Manohar) #ChhayaKadam (Manju Maai) #PhoolKumari #FeelGoodFilm #WomenEmpowerment #Womensupportingwomen #FeministFilms

#CinematicEdit #IndianCinema #BollywoodEdits #Oscars2025 

#TrendingReels #ExplorePage #ReelItFeelIt #ViralReels #FYP

'आरण्यक' — एक खिळवून ठेवणारा रहस्यमयी प्रवास!

 

जर तुम्ही साचेबद्ध फिल्मी पोलिस ड्रामा समजून या सिरीयलकडे पाठ फिरवणार असाल, तर ती तुमची मोठी चूक ठरेल. 'आरण्यक' ही हिंदी ओटीटी प्लॅटफॉर्मवरील मोजक्या आणि सर्वोत्कृष्ट क्राईम थ्रिलर वेब सिरीयलपैकी एक आहे. पहिल्या पाच मिनिटांत प्रेक्षकांचा ताबा घेणारी ही वेब सिरिज ८ भाग संपेपर्यंत तुम्हाला स्क्रीनवरून हलू देत नाही!

  

या कथेची पार्श्वभूमी आहे हिमाचल प्रदेशातील 'सिरोना' नावाचे एक छोटे, थंडी आणि धुक्यात गुरफटलेले गाव. वरवर शांत दिसणाऱ्या या गावात एक भयानक भूतकाळ दडलेला आहे. तब्बल १९ वर्षांपूर्वी याच गावात ९ तरुणींवर बलात्कार करून त्यांचा खून करण्यात आला होता आणि त्यांचे मृतदेह जंगलात झाडावर लटकावले होते. गावात अशी अफवा असते की, हे कृत्य एका 'अर्धमानव-बिबट्या' (नर-तेंदुआ) सारख्या हिंस्त्र प्राण्याने केले आहे. अर्थात, अशा अंधश्रद्धांवर पोलिसांचा विश्वास नसतो आणि हे प्रकरण फाईलबंद होते. कथेला मुख्य कलाटणी तेव्हा मिळते, जेव्हा गावात आलेल्या एका फ्रेंच टुरिस्ट बाईची मुलगी अचानक बेपत्ता होते आणि १९ वर्षांपूर्वीच्या त्याच भयानक घटनांची पुनरावृत्ती सुरू होते!

 

पोस्टरवर रविनाला पोलिसी गणवेशात पाहून ही एक नेहमीची फिल्मी सिरीयल वाटू शकते, पण तिचा अभिनय हा भ्रम तोडून टाकतो. एकाच वेळी आपली कौटुंबिक जबाबदारी आणि कर्तव्य निभावणारी, स्थानिक भाषा-लहेजा पकडलेली इन्स्पेक्टर कस्तुरी डोग्रा ही 'लातों के भूत बातों से नहीं मानते' अशा करड्या मनोवृत्तीची आहे. आपल्या मुलीच्या महत्त्वाच्या परीक्षेसाठी ती एक वर्षाच्या प्रदीर्घ रजेवर जायच्या तयारीत असते. रजेवर असूनही कस्तुरीला घरी स्वस्थ बसवत नाही आणि ती हळूहळू या तपासात ओढली जाते. जसा तपास पुढे सरकतो, तशी तक्रार करणाऱ्या फ्रेंच आईपासूनच एक-एक धक्कादायक रहस्ये समोर येऊ लागतात.

 

कस्तुरीच्या बदली नवीन आलेला इन्स्पेक्टर परमब्रत चॅटर्जी (अंगद मलिक) हा अत्यंत संयत आणि शिस्तप्रिय आहे. त्याच्या चार्ज घेण्याच्या पहिल्याच दिवशी फ्रेंच मुलीच्या बेपत्ता होण्याची तक्रार येते. 'कहाणी' सिनेमापासून आपल्या अभिनयाची छाप पाडणाऱ्या परमब्रतने इथेही तितकाच संयत आणि प्रभावी अभिनय केला आहे. रविना आणि त्याची जोडी सिरीयलचा मुख्य कणा आहे. आशुतोष राणा, झाकीर हुसैन आणि इंद्रनील सेनगुप्ता यांसारख्या दिग्गज कलाकारांनी कथेला एक वेगळी उंची दिली आहे. अनुभवी कलाकारांसोबतच नवीन चेहऱ्यांनीही अतिशय वास्तवदर्शी काम केले आहे, ज्यामुळे कुठेही कृत्रिमता जाणवत नाही.

 

दिग्दर्शक विनय वैकुल यांनी कथेची पकड एकाही फ्रेमवरून ढिली होऊ दिली नाही. गाव छोटे असल्याने सर्वच जण एकमेकांना ओळखत असतात. दिग्दर्शकाने कथेमध्ये अनेक विविध पैलू आणि व्यक्तिरेखा इतक्या अप्रतिम पद्धतीने विणल्या आहेत की प्रेक्षक प्रत्येक एपिसोडगणिक चक्रावून जातो.  गावातील लोकांचे एकमेकांशी असलेले अंतर्गत आणि संशयास्पद संबंध कथेला अधिक गूढ बनवतात. नवीन आलेल्या इन्स्पेक्टर अंगदच्या वैयक्तिक आयुष्यात त्याच्या मुलासोबत घडलेली एक अशीच जुनी घटना त्याला आतून पोखरत असते. कस्तुरीचे तिच्या पतीसोबत असणारे मतभेद आणि तिचे निवृत्त पोलीस हवालदार असलेले सासू-सासरे (विशेषतः काहीसे संभ्रमावस्थेत वाटणारे सासरे - आशुतोष राणा) कथेला एक वेगळा कौटुंबिक आणि भावनिक कोन देतात. गावातील दोन स्थानिक राजकीय पुढाऱ्यांची एकमेकांवर मात करण्याची धडपड तपासात सतत अडथळे आणत राहते. जंगलात फिरणाऱ्या त्या कथित 'अर्धमानव-बिबट्या' (नर-तेंदुआ) दहशत आणि रहस्य कथेचा सस्पेन्स शेवटपर्यंत ताणून धरते. या सगळ्या गुंतवळ्यात नेमका खुनी 'हा की तो, की तिसराच?' अशा गटांगळ्या प्रेक्षक प्रत्येक एपिसोडगणिक खात राहतो. दिग्दर्शक आपल्याला अगदी सातव्या-आठव्या एपिसोडपर्यंत पुढे काय घडेल याचा अंदाज येऊ देत नाही.

 

वेब सिरिज ची सिनेमॅटोग्राफी खूप सुंदर आणि गूढ आहे. डोंगराळ भागातील धुके, घनदाट जंगल आणि तिथले वातावरण कॅमेऱ्यात अप्रतिम टिपले आहे. एक भाग संपला की पुढच्या भागात काय होणार, ही उत्सुकता खिळवून ठेवते. आठही भाग सलग पाहावेसे वाटतात. काही ठिकाणी कथेचा वेग थोडा संथ वाटू शकतो, परंतु रहस्याचा उलगडा करण्यासाठी तो आवश्यक वाटतो.

'आरण्यक' ही केवळ एक पोलिस केस सोडवण्याची कथा नाही, तर ती मानवी स्वभाव, गुपित आणि जंगलाच्या गूढतेचा एक उत्तम मिलाफ आहे. रमेश सिप्पी आणि सिद्धार्थ रॉय कपूर यांच्या दर्जेदार निर्मितीमूल्यांचा स्पर्श या वेब सिरिज ला लाभला आहे. तुम्हाला जर सस्पेन्स, क्राईम आणि थ्रिलर पाहायला आवडत असेल, तर वीकेंडला 'बिंज वॉच' करण्यासाठी ही एक परफेक्ट सिरीयल आहे! अवश्य पाहा.

 

प्लॅटफॉर्म: नेटफ्लिक्स (Netflix)

निर्मिती: रमेश सिप्पी आणि सिद्धार्थ रॉय कपूर

दिग्दर्शन: विनय वायकुळ  

कलाकार: रविना टंडन, परमब्रत चॅटर्जी, आशुतोष राणा, झाकीर हुसैन, इंद्रनील सेनगुप्ता आणि इतर.

 माझे रेटिंग: ⭐⭐⭐⭐ (४/५)